Categoriearchief: Advent 2019

WOENSDAG 25 DECEMBER

Lezen Lucas 2:1-20

Is dit nu de inlossing van de grote paradijsbelofte dat de kop van de slang vermorzeld zal worden? Is dit kind ‘in doeken gewikkeld en liggende in een kribbe’ daartoe in staat? Moet dat nu de Redder zijn, de Messias, de Here? Draaien al die wonderbaarlijke geboortes in het Oude en Nieuwe Verbond nu hierop uit?

Ons kan zomaar enige teleurstelling bevangen, we hadden die slangendoder toch wel enigszins anders voorgesteld! Maar Gods gedachten zijn anders dan onze gedachten, Zijn wegen anders dan de onze! Niet het grote geeft de toon aan in Zijn visie, maar het kleine, niet het machtige en imponerende, maar het zwakke en onopvallende. Uit de mond van kleine kinderen en zuigelingen hebt u een sterk fundament gelegd (Ps.8:3). Het teken is veelzeggend: Zijn kribbe bevond zich in en onder een rots, zoals Zijn graf straks en zoals Hij bij Zijn geboorte in doeken gewikkeld werd, zo wordt Hij bij zijn dood in doeken gewikkeld. Zijn kribbe verwijst naar Zijn kruis. De Redder van de wereld is degene die bereid was de prijs te betalen, het oordeel te dragen, de dood te sterven…Dat Kribbekind tekent het offer al uit, waar de toekomst van ons allen van afhangt. Wie dit ziet in dit teken, raakt opnieuw in verwachting! Want als kwaad en dood gedragen en verzoend zijn door dit Kind, kan Gods Koninkrijk doorbreken voor allen die hun leven Hem hebben gegeven.

Spreek deze Kerstdagen eens door of u zich werkelijk aan Hem overgeeft in uw dagelijks leven en waaruit blijkt dat?

voor kinderen

voor volwassenen

DINSDAG 24 DECEMBER

Door twee mannen voelde zij zich onbegrepen. In de eerste plaats door haar eigen man, die met een tweede vrouw getrouwd was om kinderen te krijgen!

Zeker, Hanna, was zijn beminde vrouw, zij kreeg een dubbel deel als zij naar Silo gingen om een offer aan de Here te brengen, maar om nu tegen haar te zeggen op het moment dat zij vanwege haar onvruchtbaarheid bedroefd was: ‘Ben ik je niet meer waard dan 10 zonen’ getuigt niet van veel empathie. En wanneer ze vervolgens naar de tempel gaat en haar hart uitstort voor God, is daar de oude priester Eli die haar stille gebed voor dronkemanspraat verslijt! Gelukkig is er nog een ‘Man’ in de hemel die haar wel verstaat…Hanna, in tegenstelling tot Penina, is niet uit op het bezitten van een kind om daarmee een ander de ogen uit te steken. Maar Hanna beseft, vanuit haar kinderloosheid, dat kinderen een geschenk zijn en wil het daarom ook aan de Gever ervan toewijden als zij er één krijgt. Dat gebed wordt verhoord en een tweede nazireeër, na Simson, zal geboren worden: Samuël, van God gebeden!

Tenslotte wordt na hen nog een derde Nazireeër geboren: Johannes de Doper!Aan de vooravond van de geboorte van Hem, in Wie Gods zaligmakende genade verschenen is aan alle mensen (Titus 2:11) rijst de vraag: wat betekent deze genadegave voor ons leven en dat van onze evt. kinderen? Van wie is ‘ons’ leven en dat van ‘ons’ nageslacht? Wie heeft de regie?

MAANDAG 23 DECEMBER

Lezen Richteren 13

De aankondiging van de geboorte van Simson wordt niet gedaan aan de toekomstige vader van hem, maar aan zijn aanstaande moeder. Deze is onvruchtbaar, maar, zo zegt de bode van God, zal zwanger worden en een zoon baren. Een bijzonder mensenkind zal het zijn, want hij zal levenslang nazireeër zijn: zich onthouden van wijn, sterke drank en van het scheermes…(Num.6). Een begin zal hij maken met de verlossing van Israël. Een ander kind zal die verlossing voltooien…Simson, zonnekind, zal hij worden genoemd en hoe zal hij gaan stralen in Israël? Je ziet die stralen als het ware al in zijn haardos! Haar man, Manoach, die door haar wordt ingelicht, vraagt God om een bevestiging van deze boodschap. Weer verschijnt de engel aan háár en als Manoach door haar erbij geroepen wordt, herhaalt hij wat hij háár gezegd heeft. En uiteindelijk als Manoach door een in vuur opgaand offer begrepen heeft dat dit waarlijk een engel van de Here was en vreest te zullen sterven, moet zijn vrouw hem gerust stellen met de nuchtere vaststelling dat de engel niet de dood, maar juist het leven kwam aankondigen! Deed Manoach – ‘rust’ betekent dat – zijn naam misschien teveel eer aan…? Heel subtiel is deze vrouw naar de aloude omschrijving een echte ‘hulpe tegenover’ van haar man! Soms worden heel verrassend mannen gepasseerd en vrouwen verkoren…

Mannen, waarin hebt u uw vrouw nodig? Waarin is zij u voor?

ZONDAG 22 DECEMBER VIERDE ADVENTSZONDAG

Lezen Lucas 1:26-38

Waar de oude priester Zacharias, ervaren in de Schriften, het in ongeloof liet afweten toen hem een zoon als voorloper van de Messias werd beloofd, getuigt een jong meisje van geloof als ook zij, nog maagd, te horen krijgt dat zij de Messias Zelf zal krijgen! Ze is naar alle waarschijnlijkheid nog maar een jaar of 15 als ze dit hoort…Een jong meisje vertoont een verrassend fris geloof tegenover de oude priester! Het zet ons op het spoor om met verwachting naar jongeren te luisteren. “Zie, de dienstmaagd des Heren, mij geschiedde naar uw Woord” is de moedige geloofsbelijdenis die hét antwoord geworden is van de gelovige mens op God. Een belijdenis die niet slechts lippendienst is, maar ook gehoorzaamheid inhoudt. Zij stelt zich ter beschikking, in haar antwoord ligt overgave besloten. Het Kind dat zij ontvangt zal de oude belofte uit het paradijs werkelijkheid laten worden. Daarom krijgt dit Kind ook de naam Jezus: Redder, Bevrijder, die-in-de-ruimte-zet en zal Hij over het huis van Jacob Koning tot in eeuwigheid zijn…Dit zal de ware Koning van Israël zijn. Hoe kijkt u naar de nieuwe opgroeiende generatie? Wat leert u van uw kinderen en kleinkinderen? Hebben ze u wel eens verrast met opmerkingen, gedachten en gedrag dat u niet van ze verwacht had?

ZATERDAG 21 DECEMBER

Lezen Ps. 92

God zegende de vissen in de zee, de vogels langs de hemel, de mens die Hij naar Zijn beeld en gelijkenis geschapen had én…Hij zegende een dag: de sabbatdag (Gen.2:3). Eén dag in de week krijgt de zegen: de rustdag!

En er wordt aan deze ene dag in het bijzonder een psalm gewijd. Wat is het geheim van deze sabbatpsalm? Dat het goed is de Here te loven en voor Zijn Naam psalmen te zingen, een goede reden dat ook maar te blijven doen in synagoge en kerk. En waarom? Omdat Gods werken groot zijn in Zijn schepping. Want wie zich erin verdiept ontdekt dat het kwaad, het onrecht in Gods schepping geen grond onder de voeten heeft! Het groeit en bloeit, maar enkel en alleen om weggevaagd te worden. Krant en televisie prenten ons dagelijks in dat kwaad en dood welig tieren op de aarde. We worden er mismoedig of cynisch van, ons geloof in Gods goedheid wordt erdoor op de proef gesteld. Maar wie nu gaat geloven in kwaad en dood, wordt in deze psalm een dwaas genoemd, iemand die Gods daden niet verstaat. Want wie zich door Zijn daden, opgetekend in de Bijbel, laat gezeggen, die weet dat Gods vijanden vergaan, even snel als onkruid opgekomen is. En dat de rechtvaardige zal bloeien en dat mensen die zich aan deze God vasthouden ook in de ouderdom nog vrucht zullen dragen. Totdat Zijn Messias Jezus het Koninkrijk der hemelen brengen zal.

Wat heeft groter gewicht in uw leven: de bijbel of de krant? Aan wat besteedt u meer tijd?

VRIJDAG 20 DECEMBER

Lezen Jesaja 51:1-6

Naast alle lezingen deze week uit het eerste boek van de Torah, Genesis, komt er ook iedere week een profetenlezing langs. Immers, de profeet vat de lezingen uit de Torah samen en geeft er zijn commentaar op. Abraham wordt hier met een uitgehakte rots vergeleken. Zoals Petrus een keer door Jezus rotsman wordt genoemd: mensen, waarop je kunt bouwen, omdat ze door God gevormd zijn! Abraham was geroepen toen hij nog alleen was. Maar uit hem en Sarah is een groot nageslacht geboren, een boven alle verwachting uitgaande zegen. Die zegen komt ook in de dagen van Jesaja, waar, terwijl Jeruzalem nog een puinhoop is, de troostrijke belofte klinkt, dat de stad uit het puin zal herrijzen. De woestijn wordt als Eden, de wildernis als de hof van de Here. Uit de dood rijst nieuw leven, in de verloren gewaande stad zal weer vreugde en blijdschap gevonden worden. Want God bouwt verder op de rots van Zijn belofte uitgehakt in het leven van Abraham. Met deze gebeitelde belofte kan Zacharias vanavond de sabbat ingaan, zo komt hij binnen in de sabbatsrust die God geeft.

Wet en Profeten zeggen ons telkens weer dat God de God aller vertroosting is!

En greep Jezus daar niet op terug bij de Emmaüsgangers (Lc.24:27).

Wanneer, in welke situatie van uw leven, werd u na lezing uit de bijbel bij zo’n beloftevolle vertroosting nadrukkelijk bepaald?

DONDERDAG 19 DECEMBER

Lezen Gen.28:10-18

Alle hoop leek vervlogen toen Jacob op de vlucht ging voor de woede van zijn broer Ezau. Regelmatig zal er een stemmetje in hem geklonken hebben die zei: ‘Je hebt het volledig verknoeid, man’. Eigenmachtig optreden, zelf voorzienigheidje willen spelen, uit vrees de boot te missen…En toen de nacht viel en hij nog net een steen vond om zijn hoofd op neer te leggen, leek de nachtmerrie compleet voor deze ‘hielenlichter’, zoals zijn naam betekent. Ongetwijfeld zou een wild en verscheurend dier hem weten te vinden om aan zijn leven, vol van bedrog, een einde te maken. Maar waar wij denken dat er een punt gezet is, zet God een komma. In plaats van een nachtmerrie ontvangt Jacob een droom van engelen die op een ladder op- en neer lopen, waarin een belofterijk Woord van de Here klonk over zijn toekomst. Hij ontdekt daarin dat niet hij die toekomst regelen kan of moet, maar dat dit in de hand van de Here is. En wakker geworden beseft hij: “De Here is werkelijk op deze plaats en ik heb het niet geweten”. En de angst voor wat hijzelf gedaan had wijkt voor de vreze des Heren, dwz. voor eerbied voor God. En waar eerbied komt, is dankbaarheid niet ver weg. Welzalig hij die de God van Jacob tot zijn hulp heeft, die zijn verwachting telt op de Here, zijn God…(Ps.146:5). Dan is nooit alle hoop vervlogen, integendeel dan ontstaat hij pas goed!

Waar was het nacht in uw leven en hoe werd het weer licht?

DINSDAG 17 DECEMBER

Lezen Gen.12:1-4

Hoe oud, lezen we, was Abraham: 75? Menselijkerwijs gesproken loopt je leven dan af, hoe gezond je ook bent en welk zomeravondleven je ook nog leidt. Je weet dat iedere dag meegenomen is en dat alles wat nog rest een genadige toegift is. Bij Abraham lijkt alles te gaan beginnen. God is een God die met mensen op Zijn tijd iets gaat doen, niet op onze tijd. Dat heeft met Zijn geduld te maken, en met zijn wijsheid dat Hij weet wanneer wij ergens aan toe zijn. Soms hebben we een lange leerschool nodig om bruikbaar voor Hem te kunnen zijn. Ook Mozes was 80 toen God hem voor het eerst naar de farao zond! Denk niet te gauw dat je leven zoals je het nu leidt wel voort zal kabbelen, op weg naar de oude dag niet veel meer gebeuren zal dan ‘meer van hetzelfde’. Wij hebben een God die verrassend uit de hoek kan komen, die plotseling inbreken kan in ons leven en het over een andere boeg gooit. Wie daar alert op is, wie ervoor openstaat dat Hij alle dagen nieuw is (Klaagliederen 3:22,23), wordt niet oud, maar blijft in een zekere zin altijd jong…

‘Wie de Here verwachten, zullen hun kracht vernieuwen’(Jes. 40:31).

De grootste verrassing voor Abraham zal komen als hij 100 is…

Bedenk en bespreek eens gebeurtenissen of situaties waarin God u verraste toen u jong en oud(er) was?

MAANDAG 16 DECEMBER

Lezen Genesis 3: 8-15

Het moet eenvoudigweg voor de Here een pijnlijke teleurstelling zijn geweest dat zijn mensenkinderen niet-thuis gaven toen Hij in de hof hen zocht. Wat was er met Zijn schepsel gebeurd? In het ‘Adam, waar zijt gij’ (Gen.3:9) horen we die pijn uitgeschreeuwd! Nog erger wordt het als Hij hoort dat zij ook weigeren hiervoor zelf verantwoordelijkheid te willen dragen en elkaar, de Here Zelf (‘de vrouw die Gij mij gegeven hebt’!) en de slang de schuld geven. Bleek de schepping van Adam en Eva een kaartenhuis te zijn geweest dat bij de eerste, de beste storm van de verleider instortte? Je zou het zomaar kunnen denken als je vervolgens leest dat zij nu tot stof zullen vergaan…de ogen van de goddelozen zullen bezwijken, voor hen is ontvluchten verloren. Het uitblazen van de ziel is hun enige hoop”, lezen we in het boek Job (11:20). Maar zou de Here nu óók niet-thuis zou geven aan Zijn schepselen? Dat kan Hij niet, zoals een vader zijn kinderen niet kan loslaten. Tegenover onze ontrouw staat Zijn trouw (2 Tim.2:13). Hij belooft Eva leven, een Kind dat uit haar geboren de slang de kop zal vermorzelen. Daar zal een kribbe en een kruis voor nodig zijn, maar die belofte draagt heel de verdere geschiedenis.

Waar zoekt u het als u over uzelf weer eens teleurgesteld bent en alles u voos en gebakken lucht toeschijnt?

ZONDAG 15 DECEMBER 2019 DERDE ADVENT

Lezen Lucas 1:5-25

Toen God voor een periode van negen maanden een wacht gezet had voor de mond van Zacharias en de deur van zijn lippen had gesloten (Ps.141:3), kwam er noodgedwongen stille tijd voor bezinning! Welk goud ging er blinken bij dit zwijgen? Het zouden zomaar herinneringen aan de aartsvaders kunnen zijn geweest: aan Abraham die tegen alle verwachting in op hoge leeftijd met de tot dan toe onvruchtbare Sarah nog een kind had gekregen (Gen.21:5), aan Izak die vurig tot de Here gebeden had in de tegenwoordigheid van de onvruchtbare Rebekka (Gen.25:21) en verhoord werd, aan Jacob die uiteindelijk zag dat de Here toch haar baarmoeder geopend had (Gen.30:22). Aan al die aartsvaders was het wonder geschied dat de aartsmoeders nóchtans in verwachting waren geraakt en kinderen hadden gebaard. Hoe kwam het dat hij, doorkneed in deze Schriften, op het moment suprême niet had geloofd dat ‘voor de Here niets te wonderbaar is’ (Gen.18:14)? Ach, laten we die vraag maar direct doorspelen aan onszelf: hoe vaak lieten wij, toen het er op aankwam, het afweten, in woorden of in daden, door ons on- en kleingeloof? Weet u die momenten nog? Goed om u op te bezinnen op deze Adventzondag en deze week!