Vierde dag Gussewreis 2020

Vandaag de ontmoeting met de gemeente!

Om tien uur is de kerkdienst in de “Salzburger Kirche” en na opgestaan te zijn, heb ik me nog een beetje voorbereid. Vandaag wordt in Rusland het orthodoxe Kerstfeest afgesloten met een duik in de rivier. Er is een speciale installatie gebouwd, die mensen in staat stelt vanaf de brug in het centrum in het water af te dalen. Vanzelfsprekend een verwijzing naar de doop van Johannes. Er zullen veel mensen kopje onder gaan, want de rivier is niet bevroren; de temperaturen liggen ruim boven nul. Als dat niet het geval is, wordt er een wak in het ijs geslagen. Ofschoon Jolanda en André hun zwemkleding hebben meegenomen, sluiten zij zich niet aan bij de rij van deze orthodoxe vromen. Behoeven zij niet gedoopt te worden? Ik was ‘geheel toevallig’ vergeten mijn zwembroek mee te nemen…

Om kwart voor tien was ik bij de kerk en naar mijn idee was het veel drukker dan vorig jaar, ik schatte zo’n 35 mensen. De beide voorgangers waren in toga en ik liep tussen hen in en gedrieën hebben we aan de dienst onze eigen bijdrage mogen leveren. De Schriftlezing deed ik in het Nederlands, de pastorin herhaalde het in Russisch en daarna mocht ik een paar woorden spreken die door haar werden vertaald.

Niet preken, want daarvoor moet je als geestelijke uit het buitenland speciale toestemming hebben. Maar het verschil tussen spreken en preken is maar miniem. Aardig is dat jaarlijks steeds meer namen van mensen uit Vaassen genoemd moeten worden van wie ik de groeten moet overbrengen (zoiets deed in de apostel Paulus ook in zijn brieven, besefte ik me opeens). Daarbij voegde ik de opmerking dat behalve Vaassen ook de diakonie van de Hervormde gemeente van Emst een bijdrage had geleverd, alsmede de diakonie van de gemeente van Wenum-Wiesel, zodat het inmiddels geen lokale, maar een regionale ondersteuning van de gemeente van Gussew is geworden. Dat leverde een klein applaus op.

Daarna heb ik wat woorden gesproken naar aanleiding van 2 Koningen 4: 42-44 over de man die uit Baäl-Salisa kwam met een 20-tal gerstenbroden, waarmee Elisa een hele schare van profetenzonen voedde. Wie van weinig deelt, vermenigvuldigt het en ik sprak de wens uit dat de pakketten eensgelijks gedeeld mochten worden met elkaar en anderen.

Daarna hebben we het Heilig Avondmaal gevierd als teken dat de Here Jezus ons in het delen van Zichzelf is voorgegaan. Meestal als er gasten zijn wordt het Avondmaal gevierd en dat was een hartverwarmende gebeurtenis. Na de dienst hebben we koffie gedronken en de heerlijke taart van Cora genoten met elkaar. Het recept werd met dankbaarheid aanvaard.

Behalve voedselpakketten hadden we ook nog een gift meegenomen voor het Diakoniehaus, waar doordeweeks dagelijks 34 scholieren een warme maaltijd krijgen. Daarnaast hebben we giften gegeven voor enkele gemeenten die we de dag ervoor bezocht hadden en waar we specifieke zorgen over hadden vernomen. Ook het groeiende kinderwerk hebben we willen waarderen met een ondersteuning en de poging de 9 dorpen wat vaker te betrekken bij de hoofdkerk van Gussew, door ze zo af en toe te financieren met de bus naar Gussew te laten gaan om ze intensiever met elkaar in contact te brengen.

Toen dat allemaal gedaan was en we afscheid van allerlei gemeenteleden hadden genomen (ook Jolanda en André wisselden e-mailcontacten uit) zijn we met de beide pastores en Slava en zijn gezin gereden naar een pastorie in the middle-of-nowhere waar Immanuel Kant tussen 1848-1850 huisleraar geweest is bij een predikantengezin om zijn studie aan de universiteit te kunnen bekostigen. Deze pastorie was volledig in verval geraakt en is de laatste jaren gerestaureerd en is nu een museum geworden dat gewijd is aan deze beroemde filosoof.

Al eerder, in Torun, hebben we gehoord van de copernicaanse wending in de beschouwing van de plek van de aarde in de kosmos, bij Kant is er ook sprake van een copernicaanse wending, maar dan in de mogelijkheid van ons denken en in het bijzonder ook van ons denken over God. Kant is een verlichtingsfilosoof bij uitstek, die in zijn drie grote boeken de grenzen van ons denken scherp heeft aangegeven. Zijn systematische en gründliche denkhouding kwam ook tot uitdrukking in zijn dagelijkse wandelingen door Koningsbergen die zo precies volgens schema verliepen dat de bewoners van de stad die hem dat dagelijks zagen er toen hun klok op gelijk konden stellen. Beroemde uitspraak van Kant is: “Durf te denken!”

Na dit bezoek zijn op weg gegaan (via google maps, bij gebrek aan een goede kaart) naar Elena’s huis. Deze map voerde ons van de snelweg af, een landweg op, die steeds slechter werd, maar ons na een kilometer of tien weer op dezelfde snelweg bracht, maar dan een stuk eerder, zodat we dezelfde weg nog een keer moesten rijden. Gelukkig vonden we even later de goede afslag en kwamen een klein uurtje later dan gepland bij haar in de buurt. Maar ook zij woont op een landweg, zodat we haar toch even moesten bellen, waarna ze naar de straat kwam lopen om ons op te wachten. Daar hebben we heerlijk gegeten, het programma voor morgen doorgesproken en toen heeft zij ons naar ons hotel gereden waar we nu moederziel alleen zitten. Het hotel heeft een groot Russisch kitsch-gehalte, is voorzien van allerlei voor ons onnuttig vermaak, maar het ligt heel mooi en heel stil midden het Kalliningrader land.

Geniet verder van de vele foto’s die zijn gemaakt en voor de rest wensen wij jullie allemaal welterusten straks!

André en Jolanda van Laar
Kees Lavooij