Parsje Emor

De weekportie van de afgelopen week vindt u in de hoofdstukken Leviticus 21-24. Deze parsje heet “Emor”, dat betekent “spreek” en de eerste zin ervan luidt: “De Here sprak tot Mozes: spreek…” en die uitdrukking komt in deze parsje zo vaak voor dat er een grapje over gemaakt is, namelijk deze: wat is de achternaam van Mozes? Mozes Lemor! Aardig, want daaruit maken we op dat God gebruik maakt van spreekbuizen, kanalen, mensen (misschien u wel!): Mozes Lemor of Jezus, die spreekt, de Messias, de Middelaar!

In dit deel staan de feesten beschreven die gevierd moeten worden. God houdt van feesten, want die feesttijden zijn ons gegeven om dingen op te gedenken (Welke ‘feestdag’ is het vandaag? Moederdag, om het een feest voor je moeder te laten zijn). Zonder feesttijden vergeten we wat God gedaan heeft.

De afgelopen maanden met al de online-diensten thuis zonder naar de kerk te kunnen en elkaar te ontmoeten als gemeente, zouden we op den duur iets gaan vergeten, althans wij thuis merken het hoezeer online-diensten toch surrogaatdiensten zijn. Hoe mensen ook hun best doen er iets van te maken. Nee, feesttijden zijn er om door de gemeenschap gevierd en beleefd te worden. We komen er zeven feesttijden tegen, waarvan de eerste de wekelijks terugkerende sabbath is. Maar ook Pasen, Pinksteren (Wekenfeest), Nieuwjaarsdag, Grote Verzoendag, Loofhutten. En allemaal gedenken ze aspecten van God die bevrijding geeft, Zijn Wetten schenkt, ons vernieuwt, vergeeft en leert leven uit genade.

Wij ervaren, zeker zij die echt opgesloten zitten, in deze tijd van (gedeeltelijke) vergrendeling, dat alle dagen op elkaar gaan lijken, de kleur gaat eraf, ze zijn grijs en wij vergrijzen mee. Het leven wordt eentonig als in een ziekenhuis of een gevangenis. Feesttijden markeren, geven kleur aan de dagen en doen ons herleven. Het zij te hopen dat we over enige tijd weer meer kleur aan het leven kunnen geven als het virus zich terugtrekt (zo dat het geval is) of wanneer er een vaccin tegen gevonden is. Tot die tijd blijven we enigszins op onszelf de tijden gedenken en vooral en dat geeft altijd kleur aan de dagen: God iedere dag – door Zijn woord tot ons te laten spreken. Immers, Hij is altijd nieuw!

Ds. Lavooij